Yalnızlık..

Sende diğerleri gibi sessizce gidecektin hayatımdan biliyordum..Bunun farklı olacağını düşünemezdim ki! Hep aynı kaderi yaşamaya mahkum olmuş kalbim nasılsa..Her seferinde bir umutla elimi tutan elin aynı narin dokunuşla beni yalnızlığın kapı önüne bırakışına alıştım artık! Her ne kadar yüzüm kızarsa da o kapıyı çalma cesaretini her seferinde gösterdim! Şimdi tekrar soruyorum : " Ey benim en vefalı dostum Yalnızlık ! bir kez daha açacak mısın bana kapılarını ? "...  (sessiznehir)